Pomimo wypróbowania już wielu różnych dyniowych przepisów, najbardziej lubię dyniową zupę. Robię ją w różnych wersjach. Jest pyszna, o delikatnej konsystencji i pięknym kolorze. Aż się śmieje z talerza!

Dynia rosnąca w rodzinnym ogrodzie miała w tym roku 47 kilogramów. Żeby przynieść ją do domu, musiałam pociąć ją na miejscu na kawałki i zapakować do taczki. Podzieliłyśmy się z mamą po 20 kilogramów, reszta trafiła do brata, który stawia pierwsze kulinarne kroki. Lodówka wypełniona jest dynią po brzegi. W najbliższym czasie pojawi się więc sporo dyniowych przepisów ;)

No i mamy sezon dyniowy. Już od jakiegoś czasu. Poza wycinaniem z niej przerażających stworów, warto pokusić się o zrobienie przetworów, czy wykorzystania do codziennych potraw. Wiele dań opiera się nie na samej, surowej dyni, lecz na dyniowym musie. Oto przepis, jak go wykonać. Taki mus możemy wykorzystać do ciasteczek dyniowych, dyniowych pancakes, pumpkin pie czy zupy dyniowej, lub zamknąć go w słoiku i spasteryzować. 

Jeszcze jeden z dyniowych przepisów - ulubiony dyniowy przetwór moich rodziców, który produkują każdego roku. To już klasyka można by rzec. No i chyba jest to na każdym blogu, więc i ja nie mogę być gorsza, skoro tyle dyni u mnie ;-).

Ciasto dyniowe w swojej konsystencji jest niezwykle podobne do sernika. Zaskoczyło mnie to niezmiernie. Tak mnie zaskoczyło, że aż więcej napisać nie mogę. Może tyle jeszcze, że jest smaczne. Idealne dla wielbicieli korzennych przypraw.

Ciastka piekę rzadko. Właściwie sama nie wiem, dlaczego. Może, dlatego że zawsze poszukuję czegoś nadzwyczaj ekstrawaganckiego i efektownego, a ciastka wydają mi się po prostu... urocze, a nie niezwykłe. Te jednak mają w sobie coś niezwykłego. Po pierwsze są bezglutenowe, bo do ich wypieku użyłam mąki ryżowej zamiast pszennej. Dzięki temu są również nieco mniej kaloryczne. Po drugie są z dyni, a więc wpisują się w niekończącą historię składnika ostatnich dni. Po trzecie mają w sobie wszystko to, co najcudowniejsze - czekoladę i orzechy. Nic tylko szamać, popijając szklanką mleka tudzież herbaty - przynajmniej ja tak lubię ;)

- 250 gram puree z dyni
- 250 g mąki ryżowej
- 80 g masła
- 100 g cukru
- 1 łyżeczka proszku do pieczenia
- 2 łyżeczki cukru waniliowego
- 1 łyżeczka aromatu waniliowego
- 100 gram mieszanki orzechów (u mnie nerkowce, włoskie i laskowe)
- 50 gram pokruszonej czekolady
- szczypta soli

Przygotowanie:
Masło ucieramy z cukrem. Dodajemy puree z dyni, sól, cukry, proszek do pieczenia, aromat waniliowy. Mieszamy. Dorzucamy orzechy, czekoladę i mąkę - zagniatamy. Ciasto powinno być miękkie, ale nie kleić się do rąk - w razie potrzeby dosypujemy więcej mąki. W pierwszej kolejności formujemy kulki, które potem spłaszczamy. Wykładamy ciastka na blachę pokrytą papierem do pieczenia. Zachowujemy między nimi spory odstęp, bo jeszcze urosną, a nie chcemy, żeby się skleiły. Pieczemy w temperaturze 180 stopni przez 15-20 minut, do zarumienienia. Voila! ;)

To danie nad wymiar proste i smaczne. Muszę przyznać, że dynia ma w sobie coś, co potrafi upodobnić ją do wielu składników. Dyniowe ciasto ma w sobie coś z sernika (pojawi się w wkrótce), a frytki coś z ziemniaka. Zasypuję Was przepisami z użyciem tego składnika, a wciąż zostało mi go sporo.

M. nie może już na dynie patrzeć, niemniej w niedzielę zbudził go zapach smażonych pancakesów. Jako, że spał podczas przygotowań pojęcia nie miał, że znajduje się w nich spora ilość dyniowego puree. Stwierdził nawet, że są smaczniejsze niż te, które przygotowuję zazwyczaj ;) To był kolejny eksperyment, ale wiedzcie, że pancakesy przygotowywane w ten sposób faktycznie są niesamowite! ;)

- ¾ szklanki kaszy manny

Dynia, dynia, dynia. Jest wszędzie. W piekarniku siedzi dyniowy pasztet, w lodówce mus na pumpkin pie, blaty zastawione są słoikami z dynią, a z wielkiego gara na kuchence dochodzi ciche bulgotanie dyniowej zupy. Końca nie widać, bo z kuchennego stołu uśmiecha się do mnie kolejne, kilkunasto czy kilkudziesięciokilogramowe monstrum.
Wszystkie te przepisy, oczywiście pojawią się na blogu (póki co dodałam jedynie dynię w lukrze). Zaczynamy od trochę orientalnej zupy z dyni, którą ja osobiście uwielbiam.

Składniki:
- 1 mała dynia
- 3 litry wody (lub dowolnego bulionu)
- 2 marchewki
- 1 pietruszka
- kawałek selera
- 2 ziemniaki
- 200 g krewetek koktajlowych mrożonych
- pędy bambusa
- 200 ml mleczka kokosowego
- sól
- pieprz czarny
- pieprz cayenne

Przygotowanie:
Dynię obieramy i kroimy w kostkę. Zagotowujemy w wodzie lub dowolnym bulionie. Dodajemy pozostałe warzywa: marchewkę, pietruszkę, seler, ziemniaki (wszystko pokrojone w kostkę). Gotujemy do miękkości i miksujemy. Dodajemy umyte i oczyszczone krewetki, pokrojone w słupki pędy bambusa (można takie kupić w gotowej formie w słoiku) oraz 200 mililitrów mleka kokosowego. Doprawiamy solą, czarnym pieprzem i pieprzem cayenne - z tym ostatnim uważamy, bo jest bardzo ostry i intensywny w smaku. Gotujemy jeszcze kilka minut i serwujemy ;) Voila!

Sezon na dynie w pełni. W naszym domu to tata uważany jest za ich hodowcę. Kiedyś sprowadził nawet z pomocą swojego kuzyna z Kanady, specjalne nasiona, które miały zagwarantować dyni maksymalną wielkość. Rekordu niestety żadnego nie pobiła. ;)
Przepis prosty i pyszny ;)